Hier zit ik dan op het vliegveld in New York, klaar voor de terug reis. Wat heb ik genoten van mijn hele tijd in Amerika. Het land dat niet op mijn top 3 lijstje stond van landen waar ik nog eens naar toe wilde is toch hoog in mijn top 10 gestegen. Wat heeft dit land veel te bieden en de verschillen tussen oost en west zijn ook verschrikkelijk groot. Waar je in het westen kan genieten van de natuur kan je in het oosten genieten van het drukke stadsleven en de mensen om je heen. Hier wil ik zeker nog een keer terug, al wacht ik wel tot ik 21 ben want dit ga ik zo niet nog een keer doen.

Ons New York avontuur begon na een slapeloos nachtje in bus en vliegtuig. Pff wat een rot reis, ik kon absoluut niet slapen in het vliegtuig en we moesten ook nog eens overstappen. Het eerste vliegtuig was verschrikkelijk klein en stonk naar de wc omdat die kapot was en in het tweede vliegtuig zat ik in het midden van 3 stoelen met een Amerikaan langs me waardoor ik nergens mijn hoofd neer kon leggen. Helemaal uitgeput kwamen we aan maar uitslapen dat doe ik zaterdag wel weer was mijn motto, ik ben hier nu per slot van rekening maar 4 dagen en dat moet uitgebuit worden. In New York aangekomen splitste de groep van een mannetje of 30  op omdat we onze reis allemaal in een ander hostel door zouden brengen. Chelsea star hotel was onze bestemming. We zouden met 10 man (waaronder 1 vreemde) op de kamer slapen dus ik had me voorbereid op het ergste (misschien ook wel omdat het zo goedkoop was). Daar aangekomen viel het verschrikkelijk mee! Wat een top hostel! Op loop afstand van time square en in een verschrikkelijk nette kamer sliepen we in een woord perfect! Na onze koffers in de kamer te hebben gegooid maar snel even de stad in om wat te eten want voor vele van ons was het al bijna 24 uur geleden dat we iets normaals gegeten hadden. Na niet al te ver lopen kwamen we aan bij een restaurantje waar we heerlijk gegeten hebben, niet alleen lekker ook nog eens verschrikkelijk veel. Tijdens het eten besloten we ondanks onze duffe koppen toch nog the empire state building te beklimmen. Deze avond konden we niet zo heel veel doen en aangezien deze vrij dichtbij was hadden we dit zo gedaan, dachten we. Jeetje ik geloof niet dat ik ooit zo lang in de rij heb gestaan. Eerst begon het met de rij naar de security check, die rij uitgelopen kom je uit in de rij naar de kassa, daarna kom je in de rij naar de lift die je naar de 80^ste verdieping brengt en daar moet je nog eens in de rij gaan staan naar de lift voor de 86^ste verdieping. Daar aangekomen heb je in een kwartiertje alles wel gezien en kan je weer in de rij gestaan naar beneden. Al met al een bijzondere ervaring en had het zeker niet willen missen maar de rij was wel een donkere schaduw over deze ervaring. Ik zou het niet nog eens doen.

De volgende dag gingen we op verkenning in New York, beetje shoppen, beetje kijken en natuurlijk the 4th of july vieren. De dag begon in century 21, een outlet waar op dit moment een giga sale plaats zou vinden. Wat een rotwinkel, ik dacht dat het een zooi was in the ross in Flagstaff maar dit sloeg echt alles. En daarbij verkochten ze nog niets leuks ook niet. Gelukkig bevond deze winkel zich bij ground zero zodat we toch niet voor niets deze kant op waren gekomen met de metro. Dit maakte indruk op mij, vooral de tekeningen die de kinderen van overleden mannen en vrouwen hebben gemaakt als een vorm van therapie en de st pauls cathedral (als ik me niet vergis). Dit was zeker de moeite waard en als het aan mij had gelegen had ik hier nog even wat langer rond gelopen. Maar we waren met een groep van 9 mensen en dus moet je je af en toe een beetje aanpassen. Dus wij gingen verder op onderzoek door New York, Central park was de volgende stop. Wat een vreemd iets is dat, midden in de stad een oase van rust en natuur met boven de bomen uit stekend de wolken krabbers van de stad. Wat een mooi park is dat zeg en al helemaal met het weer dat wij hadden was het verschrikkelijk mooi om te zien. Via het park liepen we naar 5th avenue om nog even wat te shoppen. Na een uurtje hadden AJ en ik het wel gezien en waren we klaar om naar het hostel te gaan omdat we om 6 uur af hadden gesproken met een andere groep MEM studenten die met ons mee naar New York waren gevlogen. Maar toen, uit het niets, zwarte wolken, het zal nu toch niet gaan regen! Wel dus, dikke druppels kwamen uit de hemel vallen, potverdorie hier hadden we niet om gevraagd! Het zal wel gewoon een buitje zijn en zo overtrekken was onze gedachte en gelukkig dat deed het ook, het bleef donker maar het was nog steeds warm. Eigenlijk kwam het wel goed uit want het was heel de dag vies, benauwd zweetweer en nu was het eindelijk een beetje beter te houden. Na even snel omgekleed te hebben waren wij klaar voor het feest waar we al een tijdje op zaten te wachten. The forth of july was een topfeest was ons beloofd, met alle mensen die mee naar New York waren gekomen gingen we eerst het vuurwerk kijken. Dat was adembenemend, jammer van die loopbrug die zo ontzettend in de weg stond maar dat mocht de pret niet drukken. Daarna moesten we naar time square werd ons verteld, daar zou het die avond te doen zijn. Het was echter zo druk dat ik, Jochem en AJ al snel iedereen kwijt waren, na een stukje terug te zijn gelopen kwamen we echter nog zox92n 5 mensen tegen en met zijn achten zijn we toen maar naar time square gelopen. Naast hetgeen dat er altijd op time square te doen is (veel mensen, musicals en genoeg te zien) was er weinig extrax92s te beleven. Was dit nu the forth of july waar alle Amerikanen in Flagstaff ons over hadden verteld? Viel dat even vies tegen. Al met al best een gezellige avond maar niet speciaal omdat het the forth of july was maar gewoon, omdat we het met zijn alle gezellig hadden.

De volgende dag hadden we een bustour geboekt. Toen ik smorgens wakker werd hoorde ik zacht getik tegen de ruit, het zal toch niet he.. Regen! Bah en niet zox92n beetje ook niet! 3 seconde buiten en je was al doorweekt en aangezien wij heel de bustour bovenop een dubbeldekker door zouden brengen baalde we hier behoorlijk van. Misschien even kijken of we de tour zouden kunnen verzetten want dit ging niet werken. Gelukkig kon dit geregeld worden en besloten we die dag dan maar naar Soho te gaan. Een wijk in Manhatten. Om nu weer heel de dag te gaan winkelen daar hadden AJ ik en Neeltje niet echt zin in en dus besloten wij met zijn drieen Green wich village te gaan verkennen. En wijkje naast Soho waar schilders, artiesten en acteurs zich bevonden. Wat een schattig wijkje was dat. Zox92n typisch Amerikaans wijkje die je ziet in films en sex and the city in een woord geweldig! En tegenover de vuile lucht en vieze metro stations in de rest van manhatten een hele verademing. Je kan alles van New York zeggen maar het is gewoon een vieze stad, het went na een paar dagen maar het is echt een vieze stad. Na Greenwich village zijn we met de metro naar broadway gegaan om te kijken of we een kaartje konden regelen voor broadway voor die avond. Dit ging vrij makkelijk bleek alleen hadden we eerder die dag moeten komen voor goedkopere kaartjes en dus besloten we om het de volgende dag nog eens te proberen. Die avond zijn we na het eten naar greenwich village gegaan omdat ons was verteld dat daar verschillende barretjes zaten. Dat was ook zo, alleen heb je daar dus geen ene drol aan als je nog geen 21 bent. Net als in Las Vegas baalde ik weer enorm dat ik nog geen 21 was, nu misschien nog wel erger dan toen. Ik wil echt uit! Na even wat te hebben gedronken in een restaurantje gingen AJ en Neeltje naar huis, ze waren moe, verdomme ik wilde echt uit! En toen kwam het beste idee van de avond. Voor deze avond werd ik Neeltje van Gaal was ik geboren op 6 Februari 1985 en woon ik in Breda.

Met zenuwen die ik niet meer had gevoelt sinds mijn illegale Lunenburg tijd gingen we op weg naar de 40/40. Dit was de club van Jay-Z. Toen ik daar aan kwam waren een paar mensen me al voor die hadden geregeld dat de minors ook gewoon naar binnen mochten. Dus gewoon als Nieltje van Dinther ging ik naar binnen, daar werden we begeleid naar een privxe9 kamertje. Wij dachten dus dat dat normaal was en dat iedereen daar naar toe mocht, niet dus kregen we later te horen. Zox92n kamer kost normaal 3000 dollar per avond en daar hadden wij dus heel de avond gezeten op de lounge banken, gepoold aan de poul tafel en cocktails gedronken terwijl we aan de spelkasten speelden. De rekening was wel niet te zuinig en na alles recht te hebben getrokken wat we te kort kwamen had ik uiteindelijk 11 dollar betaald voor een cola maar dat was geen probleem want het was een top avond geweest.

De volgende ochtend de tour alsnog gedaan. En het was de moeite waard. Eerst zijn we met de bus door Harlem gereden, langs het central park en richting de boot gegaan. Op de boot zijn we naar het vrijheids beeld gevaren en de brooklyn bridge bekeken. Lekker uitgewaaid en genoten van het uitzicht. En die avond hadden we nog 1 ding op het programma staan die we nog MOESTEN doen hier. Naar een stuk op broadway. x92s Ochtends als eerste bij de kassa bij chicago om ervoor te zorgen dat wij de rush tickets hadden. En die hadden we! Voor 26 dollar zaten wij in een broadway show naast mensen die 60 dollar voor hun ticket hadden betaald, kijk dan heb je het goed voor elkaar! Wat een leuk stuk jammer dat ik zo moe was en dus veel moeite moest doen om mijn ogen open te houden. Maar ik heb het voor elkaar gekregen de hele tijd wakker te blijven en dus heb ik kunnen genieten van het hele stuk. Na de musical kwamen we op time square Jochem, Saskia en Phi tegen en zijn we nog even een ijsje gaan eten in de mc donalds, om het af te leren laten we maar zeggen. Daarna onze koffers gepakt en op tijd gaan slapen.

De volgende ochten zaten we om half 9 al in de bus om de tour van de vorige dag te vervolgen. Deze keer stond downown manhatten en brooklyn op de planning. Zo hadden we in 2 dagen heel manhatten bekeken en alles gezien wat we wilde zien. Alleen bleek half 9 toch iets te veel van het goede en al snel lag iedereen boven in die bus te slapen. Ach ja wat maakt het uit we kunnen in ieder geval zeggen dat we overal zijn geweest.  Weer terug in manhatten besloten we om ons laatste uurtje in Central park door te brengen. Het weer was super en dus was dit een geweldig idee maar al snel, te snel, was het tijd om richting hostel te gaan om onze koffers te halen. Weer een week voorbij in Amerika en verdomme laat dit nu net de laatste week zijn. Ik heb een toptijd gehad hier, waar ik eerst dacht dat reizen niets voor mij was heb ik daar nu mijn twijfels over. Ik kan me best een maand van huis vermaken en wil graag kijken of er meer landen zijn in de wereld die mijn zo positief verrassen als Amerika. Eerst maar eens terug naar Nistelrode, mijn school afmaken en geld verdienen en dan kijken we wel weer verder!

Ik wil Annejet, Rebecca, Lydia, Ilse, Neeltje, Dianne, Maarten en Eric bedanken voor de geweldige reis naar New York die ik met hun heb gemaakt en Suzie en alle andere natuurlijk voor de super tijd in Flagstaff!

Voor nu allemaal bedankt voor het lezen en mocht ik ooit nog eens op reis gaan dan horen jullie het natuurlijk meteen!

Foto’s: http://www.mijnalbum.nl/Album=ALENMKUJ

Dikke kus Nieltje

Gister avond waren de award uitreikingen van onze shows. Geheel in stijl kwamen wij op school aan om vervolgens met een bord Mexicaans op schoot in een college zaal naar alle 3 de programmax92s te kijken. Zoals de titel al doet vermoeden hadden wij x91most outstanding overall showx92, niet helemaal terecht vonden ook wijzelf maar dat mocht de pret niet drukken de leraren hadden nu eenmaal zo besloten. De avond duurde niet verschrikkelijk lang en na het vieren van onze overwinning was het tijd om de leraren te bedanken en naar de kamers te gaan. De volgende ochtend zouden we al om half 9 naar de grand canyon rijden om daar in de rivier te gaan raften, of tenminste, iets dat erop moest lijken. Na nog even op onze kamer een wijntje te hebben gedronken lag bijna iedereen netjes op tijd in zijn bedje, uitgeput van een vermoeiende week.

De volgende ochtend bleek dat niet iedereen op tijd zijn bed in was gegaan. Er waren er zelfs een paar die nog zatheidsverschijnselen vertoonden, ik bedoel als je er een half uur over doet om de tekst van x914 dennis bierx92 goed gezongen te krijgen dan ben je volgens mij nog niet helemaal bij. Gelukkig hadden we een rit van ongeveer 3 uur voor de boeg dus voor we op plaats van bestemming aan waren gekomen was iedereen weer nuchter and ready for some action. We kwamen aan boven op de dam, daar moesten we allemaal in een andere bus gaan zitten die ons naar de rivier beneden zou rijden. Onderweg werd maar weer eens duidelijk hoe paranoxefde de Amerikanen zijn geworden na 11 september. We moesten een tunnel door en voor we daar in mochten moesten we al onze tassen in een andere auto leggen. Zelfs het hoesje van je fototoestel mocht niet mee de bus in. Die auto werd voor ons de tunnel ingereden en daarna reden onze bussen pas de tunnel door, voor het geval iemand een bom in zijn of haar tas had zitten. Mijn god door dit hele gezeik waren we weer bijna een uur verder voordat we goed en wel in het bootje zaten. Maar eenmaal daar was het al het geld en moeite waard het uitzicht was adembenemend en het x91raftenx92 echt vet! Met zox92n 40 man vulde wij 2 boten die onderweg elkaar rivalen werden, met emmers, bekers en de motor van de boot brak er een waar gevecht uit. Wij hadden de snelste boot en dus hadden de andere geen schijn van kans. Tussendoor werd er gestopt op de verschillende kleine strandjes die zich in de rivier van de Grand Canyon bevinden om te genieten van het weer of een stukje te zwemmen in het water. Het water was echter beren koud, maar nadat een paar waaghalzen zich erin hadden gewaagd volgden er al snel meer. Langer dan 3 sec bleef niemand er echter in omdat je benen dan letterlijk begonnen te tintelen van de kou. Al veel te snel waren we weer aan het einde van onze toch om vanuit daar met zijn alle uit eten te gaan bij de mc donalds, we zijn per slot van rekening toch in Amerika.

Nu lig ik hier op mijn kamertje in de dorm, te wachten op mijn was en klaar voor mijn laatste avondje hier. Morgen nacht vertrekken we naar het vliegveld waar het vliegtuig richting New York om mij en nog zox92n 30 anderen wacht.

Flagstaff, een klein plaatsje op een van de hoogste punten in Arizona. Voor ik er kwam had ik er nog nooit van gehoord, en nu zou ik me zowaar verdrietig gaan voelen dat ik hier nu al weg moet. Dit dorp heeft veel te bieden, natuur, uitgaan en school. Ik heb hier in de laatste drie weken verschrikkelijk veel gezien en meegemaakt, heb hier nieuwe mensen leren kennen van wie ik zeker weet dat ik ze na deze reis alleen maar beter zal gaan leren kennen. Leren kennen is daarom misschien ook niet de juiste omschrijving, ik heb hier nieuwe vrienden gemaakt komt wellicht beter in de buurt. Flagstaff en x91the NAUx92 hebben mij veel geleerd en nu is het tijd om verder te gaan op verkenning in Amerika. New York is mijn volgende plaats van bestemming, het enige nadeel is dat ik niet weet of ik daar internet heb. Ik zal mijn uiterste best doen om toch iets van me te laten horen in deze laatste week en anders zie en spreek ik jullie allemaal vanaf volgende week weer. Ik zal dan ook zeker mijn belevenissen van de laatste week hier met jullie delen. Hopelijk tot maandag en anders tot volgende week!

Fotox92s: http://www.mijnalbum.nl/Album=AWXRBMEF

Kus Nieltje

Het gebonk in mijn hoofd en de droge mond herinneren me aan de avond van gisteren. Wat begon als een stressvolle dag eindigde in een groot feest en dat hadden we verdient!

De dag begon om 11 uur. We gingen de show van de dag ervoor kijken om te zien wat er allemaal nog verbeterd moest worden. Een hele hoop. Weer ben ik maar achter de computer gekropen om het script te veranderen en weer was hij precies op tijd af om de show met een nieuw script te kunnen starten. Helaas, het script was niet het enige dat tegen zat.

Camera 1 youx92re out of focusx85Camera 1 still out of focusx85 Camera 1?? Het bleek niet aan de camera man te liggen maar aan de camera zelf. Bij de vorige groep was er iets mis gegaan waardoor deze camera ingezoomd in focus was maar bij een wideshot zijn focus verloor. Na een half uur te zijn uitgelopen werd besloten om toch maar te starten. Dit kreeg niemand meer goed met als gevolg dat we dus de show hebben opgenomen met 1 camera die niet scherp was. Niet onze fout dus in principe niet erg.. maar toch, hier hebben we weken naar toegeleefd en dan zijn tegenslagen niet echt welkom. Maar zo makkelijk lieten wij ons niet uit het veld slaan en met zijn alle hebben we ervoor gezorgd dat we een topshow neer hadden gezet!

Na de show moesten we verzamelen in de studio, daar kregen we feedback van de leraren. Op een paar kleine details na was alles op en top in orde en Charlie (leraar), de man van het geluid, moest een traantje wegpinken (bij wijze van spreken) bij onze natsound (natuurlijke achtergrond geluiden, dus als je in het bos staat dat je dan de vogeltjes hoort etc). Dat het deel van de helikopter niet echt de helikopter was die het geluid maakte maar de sproeier die er achter op het gras stond had niemand gehoord.

Die avond stond er nog iets anders op het programma. Al iets meer dan een week geleden is onze dorm volgestroomd met engelse mannen die hier op soccercamp zijn. Sinds die dag hoor ik van onze mannen dat de coaches echt niet kunnen voetballen en dat ze die makkelijk zouden verslaan. Dat wilde we wel eens zien en dus werd er een partijtje geregeld. Wegens het slechte weer werd deze niet buiten gespeeld maar binnen. Wat een wedstrijd! Al voor de wedstrijd begonnen onze mannen terug te krabbelen met woorden als, maar zij voetballen hier elke dag, zij zijn een team en dus waarschijnlijk beter. Dat bleek, na een nederlaag 6-1 vonden ze het genoeg en werd er afgefloten. Moe en niet echt voldaan liepen we naar de guestlecture die die avond plaats zou vinden. Meteen werd er al gepraat over revanche want als ze net iets beter hun best hadden gedaan hadden ze het best kunnen winnen. Jaa jaa mannen, face it, ze waren gewoon beter.

Die avond was er cocktail avond in de stad. Aangezien we het eerder deze week al voor elkaar hadden gekregen om een cocktail te drinken dachten we dat dat deze keer ook wel zou lukken. Bad luck, toen we daar aankwamen was de tent waar we die cocktail hadden gedronken al dicht. Ja verder kwamen we nergens binnen dus na nog even een burrito te hebben gegeten zijn we maar weer richting dorm gelopen. Daar zijn we met zijn alle op 1  kamer gaan zitten om daar ons ingeslagen bier en wijn op te drinken. Enige heftige discussies en gezellig gelach later kwamen ook de 21+ mensen thuis. Zij hadden wel van de cocktails genoten en waren dus allemaal net zo gezellig als wij. Naar bed gingen we nog lang niet want we hoefde per slot van rekening eindelijk niet meer naar school. Het was vakantie!

Toen we naar bed gingen kwam het zonnetje alweer door de ramen en viel ik zonder moeite (mede door de wijn) al snel in slaap. What a day!

Foto’s: http://www.mijnalbum.nl/Album=VZY3XPJZ

kus Nieltje

Morgen is het dan zo ver.. de show! Het eindproduct waar we nu weken naar toe hebben gewerkt en daarmee tevens het einde van deze workshop. Ik heb het al te vaak gezegd maar Jezus wat is de tijd voorbij gevlogen!

Dinsdag was de eerste doorloop van de show, wat een hel. Alles wat fout kon gaan ging fout en alles dat nog niet af kon zijn was niet af. In een woord een zooitje dat wil je niet weten. Verwijten vlogen over en weer en iedereen was chagrijnig als de pest. Al met al een gezellige boel dus. 1 ding was zeker, de cuex92s van het script moesten worden herschreven en wel helemaal. Zucht.. dit werd nachtwerk. Als technical director was het niet helemaal mijn taak het script te herschrijven maar als het in het tempo zou gebeuren waarin onze director normaliter werkt zou het nog langer duren (no offence Jochem maar met de tijd die jij nodig had om je filmpje in elkaar te zetten:P). Daar zaten we dan tot half 1 x92s nachts aan dat script te werken. Het resultaat was echter wel super en we werden dan ook overspoeld met complimentjes, eindelijk weer vrede in de groep. De volgende dag kregen we de kans het nieuwe script uit te proberen. En god zij dank, het werkte. Was te verwachten aangezien we eigenlijk alle camera shots tot een minimum van two-shotx92s en close ups hadden gebracht maar toch. De show liep bijna als een net gesmeerd treintje en op een paar kleine veranderingen na was dale (leraar) uiterst tevreden. Hij vond ons programma het beste van deze groep en wellicht zelfs van de vorige groep. Maar ik geloof dat hij dat tegen iedere groep heeft gezegd dus waarschijnlijk was het alleen maar om ons een dosis zelfvertrouwen te geven.

Ikzelf vond onze show vrij saai. Niet echt spectaculair, niet echt entertaining gewoon een informatief programma over bosbranden. Precies wat de opdracht was dus. Ook ben ik er deze week achter gekomen dat de televisie niets voor mij is. Het voorbereidende werk vind ik allemaal prima en hartstikke leuk. Presenteren verging me ook best maar het uiteindelijk in elkaar zetten van het programma vond ik echt niets aan. Ik ben en blijf een regelnicht en ik moet voldoening halen bij wat ik neerzet. Een televisie programma is geen eindproduct waar ik voldoening uit kan halen. Technical director, nog zoiets, hartstikke leuk om een keer te doen maar zoals in het begin van dit stukje al bleek kan ik het niet laten om het mee te gaan regelen en de director meer te helpen dan een technical director hoort te doen. En wat maakt het uit, we zijn allemaal hier om te leren en het organiseren ligt me nu eenmaal meer dan het uitvoeren.

Toch kijk ik uit naar morgen, zoals gezegd is dit toch hetgeen waar we de afgelopen weken naar toe hebben gewerkt en ben ik toch benieuwd wat iedereen er van vind. Zo snel ik weet op welke link jullie ons programma kunnen bekijken geef ik het door, tot die tijd houd ik jullie op de hoogte!

Fotox92s: geen fotox92s van de laatste dagen, sorry

Kus Nieltje

Help! We zitten al over de helft! Dit gaat veel te snel, ik moet hier nog te veel zien, beleven, doen.. someone please stop the time! Ik had nooit verwacht dat ik het hier zo erg naar mijn zin zou hebben dat ik na 2 weken zou zeggen dat ik liever NOG langer zou willen blijven. Maar het is hier zo gezellig en heb zo veel nieuwe leuke mensen leren kennen, wil gewoon niet dat dit al bijna over is. Nog 1 weekje in Flagstaff en dan zit de workshop die we hier volgen erop.

Aankomende week word de liveshow opgenomen en gister zijn de taken verdeeld, maar laat ik beginnen te vertellen over het feest van vrijdag avond.

60 man, op en top gekleed, haartjes gekamd en klaar voor een feestje waar iedereen bij kon zijn. We hadden er zin in. De weg naar het feest toe was al super gezellig, er werd gepraat, gelachen en hier en daar zelfs gezongen. Het was een behoorlijk eindje lopen en dus hadden we ook genoeg tijd om het gezellig te hebben. Daar aangekomen moesten we 3 dollar betalen voor een beker en dan kon je heel de avond onbeperkt drinken. Een goede deal zou je zeggen. Nou een kwartiertje gezellig te hebben gepraat, niet echt gedanst want er was geen muziek buiten, werd ons verteld dat we stil moesten zijn. De politie stond voor de deur. Zacht fluisterend zette wij onze gesprekken voort. Ook dat was te veel en een doodse stilte volgde, wat een topfeest! Na nog eens 10 minuten van doodse stilte werd gezegd dat de mensen onder de 21 beter konden gaan als ze geen boete van 400 dollar wilde. Ja &()^%$#@# heb ik me hier heel de dag op een vet feest verheugd en dan moeten we binnen een half uur al oprotten! Maar als die van onder de 21 moeten gaan, dan gaan we allemaal werd er gezegd! Helaas werd toen wel door hen besloten om naar de stad te gaan, ik geef ze wederom geen ongelijk want dat had ik ook gedaan.

Daar gingen we dan, met zn vieren. Ik, Fransesco (Denk niet dat je het zo schrijf), Susan en Annejet. Behoorlijk aan het balen van dit abrupte einde liepen we naar de dorm aan elkaar belovende dat we niet naar bed gingen voor we stront zat waren! En dat ging wel lukken want Fransesco (of ricardo zoals ik hem aan het eind van de avond ging noemen (vraag me niet hoe ik daar aan kwam)) had twee flessen wijn onder zijn shirt meegenomen. Wij gingen ons eigen feestje bouwen! Tijdens het lopen kwamen we langs een huis waar er verschillende mensen/studenten buiten zaten op een bank. Wij lieten ons niet zomaar uit het veld slaan en dus gingen wij bij hen zitten, kijken of dit een beter feestje was. Dit bleek geen echt feestje te zijn maar ach gezellig was het wel. De flessen wijn waren er zo doorheen en toen kregen we een biertje aangeboden. Deze avond had ons al 3 loze dollars gekost dus dit biertje namen we maar al te graag aan. Lichtelijk aangeschoten begon ik een gesprek met een van de gasten van dat huis. Al snel ging het over Amerika en zijn domme regels.  En wat blijkt, het is nog dommer dan verwacht! Hier in Amerika mag je vanaf je 5^de een pistool vasthebben (als je vader die in huis heeft) vanaf je 12^de een pistool kado krijgen en vanaf je 18^de mag je er daadwerkelijk een kopen maar mag je hem alleen meenemen als je hem zichtbaar bij je draagt (dus over je kleding heen) en op je 21^ste mag je een pistool verborgen onder je kleding overal mee naar toe nemen. Als er iemand inbreekt in je huis mag je hem doodschieten als hij je ziet, dus niet van achter. En als iemand je aanvalt met een mes moet je je pistool wegstoppen want dat is natuurlijk niet eerlijk. Dat gaat toch helemaal nergens over! Maar goed wel een interessant gesprek en veel gedronken. Iets te veel misschien en aangezien ik al 2 weken niet echt gedronken had hakte het er behoorlijk in. Dus gezellig zwalkend liepen we uiteindelijk met zijn 5en naar huis, of ja Fransesco en ik zwalkte de rest had niet zo veel moeite met lopen geloof ik.

De volgende dag werd ons aangeraden even bij the Ross binnen te lopen. Dit is een soort van outlet waar je als je goed je best deed heel veel dingen kon vinden. En je moest inderdaad behoorlijk goed je best doen! Wat een rotzooi daar, beeld je in, de wibra met merkkleding die niet met de maten bij elkaar hing maar gewoon helemaal door elkaar. Na een dik uurtje zoeken 2 truitjes, 1 rok en een flesje parfum rijker en heel weinig geld armer hadden we er genoeg van en gingen we weer op weg naar huis.

De rest van de dag aan het filmpje gewerkt voor het programma en verder niet echt veel gedaan.

De volgende dag gingen we naar de grand canyon. In een woord ge-wel-dig! Je kijkt je ogen uit! Het is alsof je naar een groot schilderij zit te kijken zo onwerkelijk ziet het er uit. Ik, Annejet, Nicole en Jochem gingen hiken. We hadden per slot van rekening 4 uur daar en dat beeld veranderd niet als je dat vanuit een punt blijft kijken. Wij ging het bergpad bewandelen. Na een paar minuten wandelen stond er een bord die ons vertelde dat we niet hoefde te proberen naar de rivier te lopen in een dag want dan gingen we dood, op een iets andere manier beschreven maar het stond er wel. Toch liepen wij nog wat verder maar die rivier hebben we nooit gehaald.

x92s Avonds gingen we zoals bijna iedere avond weer in de lounge zitten drinken, kaarten en praten. Heel gezellig. Deze keer gingen Patricia, Eric en Lydia mij leren toupen. We zonderde ons af van de rest om gezellig met zn 4en aan een tafel te gaan toupen. Wijn in mijn hand en malibu op de tafel. Opeens komt er politie binnen lopen, *&^%$## dacht ik, nu ben ik de sjaak! Trillend als een drugsverslaafde in een afkickkliniek zat ik daar op mijn stoel. Ik was een van de weinig niet 21 jarige die daar zat dus dit was linke business. Pfiew hij ging weg na een waarschuwing en het bekijken van een paar legitimatie bewijzen. Gelukkig dit was met een sisser afgelopen dacht ik nog. Nog natrillend gooide ik mijn volgende kaart op tafel en op dat moment kwamen er weer twee agenten binnenlopen. Ik had het niet meer, ik ga nu echt naar boven zei ik tegen Lydia en Patricia. En zonder mijn flesje wijn en mijn slippers liep ik zo snel als ik langzaam en on opvallend kon lopen naar boven. Met de schrik vrijgekomen maar ik weet niet of ik morgen weer naar beneden durfx85

Fotox92s: http://www.mijnalbum.nl/Album=C6LEKW38

Kus Nieltje

Het is al een tijdje geleden dat ik mijn laatste web-log op deze site zette. Hiervoor kan ik me gaan verontschuldigen maar ik heb er mijn redenen voor.

Ik heb het druk, ontzettend druk! Met school, met verjaardagen maar vooral met lol maken! Het lijkt hier met de dag leuker te worden. Je leert steeds meer nieuwe mensen beter kennen, de leraren worden steeds meegaander en gezelliger en dan nu de klapper: vanavond hebben we een feestje! Maar ik zal eerst eens vertellen waar ik de laatste dagen zoal mee bezig ben geweest.

Woensdag mocht ik eerst lekker uitslapen en dat was nodig ook. Wat was ik moe zeg! Gelukkig had ik pas om kwart voor 1 les en kon ik dus lekker rustig aan doen. De les was verassend leuk. Nooit verwacht dat een les van Brandon ook nog daadwerkelijk leuk kon zijn. We moesten een heel kort programmaatje maken waarin we iedere keer een andere rol in de studio vertolkte. Ik begon met niets doen, ik was een ietsje pietsje te laat (ja zelfs als ik uit kan slapen gaat het nog wel eens mis) en dus waren alle rollen al vervuld toen ik binnen kwam. De ronde daarna mocht ik de Camera beheren, wat een topjob. Het was moeilijker dan ik had verwacht maar na 1 oefen programmaatje kreeg ik de slag al snel te pakken en was ik de star behind the camera! De ronde daarna kreeg ik de taak om Grafics te doen. Dit houd in dat je de naam van de talent onder in beeld moet laten verschijnen en nog meer kleine werkjes. Niet echt een droom baan maar ach je moet alles een keer gedaan hebben.

Na deze les leek vorige week donderdag zich te herhalen. Er was een bosbrand! Weer moesten we snel de camerax92s te hand nemen en ons in een auto haasten naar plaats van de brand. Deze keer was de brand echt iets verder en een tikkeltje groter. Zox92n

2500 acres

groter om precies te zijn (de vorige was

200 acres

, you do the math)! 1 probleem was echter dat er maar 1 weg naar deze brand toe ging. Daar aangekomen vonden de agenten bij de roadblock het te gevaarlijk voor ons om deze weg in te gaan. Als de brand zich snel zou uitbreiden zou er voor ons geen weg meer terug zijn. En daarbij zouden we de brandweer wagens mogelijk in de weg kunnen lopen. Dat was een domper maar wel begrijpelijk., we kunnen natuurlijk niet altijd geluk hebben.

Die nacht moest er ook een feestje gevierd worden. Lydia werd

21, in

Nederland niet echt een boeiende verjaardag maar in the USA wel echt een mijlpaal! En laten wij nu toevallig in Amerika zitten! Dus om 12 uur (Amerikaanse tijd) werden de slingers en ballonnen tevoorschijn gehaald en de wijn ontkurkt. Deze keer hielden we ons niet zo aan de regels, het was per slot van rekening feest! Eigenlijk zou Lydia door alle 21 jarige mensen mee uit genomen worden, maar om een of andere vage reden ging dat ineens niet meer door. Dat was wel een domper op het feestje maar mocht de pret uiteindelijk niet drukken, je wordt immers maar 1 keer in je leven 21.

De volgende dag moest ik om kwart voor 10 op school zijn. Ook geen onredelijke tijd zou je zeggen. Maar laat het nu net zo zijn dat je hier voor 9 uur ontbeten moet hebben. Das balen, en al helemaal als je dan netjes om kwart voor 10 om school zit en je groepsgenootjes ten eerste te laat zijn en je er vervolgens achter komt dat er iets mis is gegaan met het vervoer (we moesten op  locatie gaan filmen) en we dus om half 12 nog niet vertrokken waren. Dan baal je behoorlijk dat kan ik je zeggen. Uiteindelijk is alles goed gekomen, konden we onze afspraak van half 11 verzetten, hebben we nog een paar top shots genomen en het filmpje afgerond.

Hierna kregen we weer dezelfde les van Brandon want je moet natuurlijk wel de kans krijgen om alle plaatsen in te vullen. Deze keer was ik talent. Dat is nog best wel een hele klus om niet te struikelen over je woorden, de cuex92s van de floormanager te volgen en ook nog eens niet over de kabels te struikelen wanneer je moet gaan lopen! Nou had ik ook nog eens het geluk dat er bij mij net voor het eerst een student director mocht zijn, tot die tijd had Brandon dat zelf gedaan. Hierdoor kreeg de floormanager verkeerde cuex92s die hij weer doorgaf aan mij, gingen verkeerde camerax92s op verkeerde momenten aan en ging de autocue te snel waardoor ik het niet bij kon houden met lezen of te langzaam waardoor ik hele secondes stil viel. Gelukkig nam Brandon het al snel weer over en kon ik toch nog een vlekkeloze show neerzetten.

x92S Avonds kregen we een guest lecture. Een Amerikaanse producer zou ons komen vertellen over zijn nieuwe film waarna we een nieuwe film van hem te zien kregen en hem weer moesten vertellen hoe wij deze film op de markt zouden zetten, welke shots we dus in de trailer zouden zetten. Een film die nog niemand gezien had en wij mochten er onze mening op geven! Wat een eer! En al helemaal als je ziet aan wat voor films de producer nog meer heeft meegewerkt. Ik weet niet of de naam x91Sniperx92 jullie iets zegt maar die komt dus ook van zijn hand.

Wat een ongelofelijk enge film! Heb de mensen om me heen de stuipen op het lijf gejaagd door ze op schrik momenten vast te pakken. x91Little wicked thingsx92 was de werk titel maar hij heet nu  al x91the Childrenx92. Hij komt geloof ik niet in de bioscoop maar wel in de videotheken en neem van mij aan, het is een aanradertje. Een typische horror film met veel standaard moment, dat wel. Maar als je dan nog de aandacht weet te houden en mensen aan het schrikken kan maken vind ik dat je een perfecte horror film hebt gemaakt.

Deze nacht zou er weer een feestje worden gevierd. Dit keer was het Dianne die 21 werd! Weer werden de slingers en ballonnen door de kamer verspreid en lang zal ze leven gezongen. Weer werd er drank uit de kast gehaald, bier deze keer want wijn waren we vergeten te halen en weer waren er plannen om te gaan stappen. Het grote verschil met de vorige avond was: Ze gingen dit keer echt! Daar zaten wij dan, een groepje van ong 10 niet 21 jarige.. snik snik. Ben maar lekker op tijd mijn bed in gedoken zodat ik er de volgende morgen weer fris en fruitig uit kon.

En dat was maar goed ook bleek later. De coctails waren voor twee dollar die avond dus iedereen kwam redelijk aangeschoten thuis. Om dan x92s morgens weer om 9 uur in de les te zitten is dan een grote opgave. Dat vonden ook zox92n 14 mensen uit mijn klas, met als gevolg dat wij met 8 mensen in de les zaten. Ja dan valt het een beetje op dat er mensen niet zijn. Wij moesten allemaal onze namen op een papiertje zetten en degene die er niet op stonden hadden een probleem werd ons verzekerd. Ja dan baal je als je op school aan komt en je erachter komt dat je de verkeerde dag hebt gekozen om je te verslapen.

x92s Middags moesten we beginnen met het editen van ons filmpje. Dit bleek langer te duren dan we hadden verwacht en dus zijn we nu nog maar op 48 seconde! Nog maar 200 seconde te gaan!.. zuchtx85

En dan.. vanavond.. eindelijk een feestje! Eindelijk uit mijn dak gaan, eindelijk weer dansen en lol maken! Jezus wat kijk ik daar naar uit! Graham (afgestudeerd aan de NAU en nu een van onze begeleiders van een jaartje of 23 (gok ik)) heeft een feestje voor ons georganiseerd bij een van zijn vrienden thuis. Voor drank word gezorgd en we zijn allemaal uitgenodigd! Ik kan niet wachten!

Fotox92s : http://www.mijnalbum.nl/Album=NW3HAUJP

Kus Nieltje

Zondag:

Na een reis van meer dan 4 uur kwam ik met een een niet goed functionerend fototoestel en een harde kont aan in Las Vegas. Helaas nog wel overdag en ik moet zeggen bij dag ziet het er niet echt boeiend uit. Het hotel waarin we verbleven was genaamd x91circus circusx92 en ik moet zeggen het deed zijn naam eer aan. Een grote circus tent bij de ingang en binnen een heus pretpark met alles erop en eraan! Dit is Vegas baby try to get used to it! 1 Nadeeltje, zoals jullie allen weten, Vegas ligt midden in de woestijn. Dit betekend dat het overdag bloedje maar dan ook echt bloedje heet is! Je kan dus eigenlijk niets doen dan binnen blijven in de airco want buiten is echt niet te doen. Eigenwijs als wij zijn besloten toch om eerst even af te koelen in het zwembad. Think again! Na drie kwartier hield ik het al niet meer en ben ik naar binnen gevlucht!

Dan maar opzoek naar batterijen want zoals de eerste zin al verraadde mijn fototoestel werkte niet naar behoren. Balen want op de heenweg waren we op route 66 gestopt bij zox92n typische gift shop waar ik echt leuke fotox92s had kunnen maken. Maar ach je kunt niet alles hebben. Na deze batterijen er in te hebben gestopt bleek dat het aan de batterijen lag en god zij dank niet aan het foto toestel en dus heb ik van de rest van Vegas gelukkig wel fotox92s kunnen maken.

Na ons te hebben opgefrist zijn we naar beneden gelopen om te eten. Daarvoor hoefde we niet ons hotel uit want naast een pretpark bevatte ons hotel ook verschillende winkeltjes en restaurantjes en natuurlijk ook gokkasten. Bij het eerste beste restaurantje zijn we met zijn twaalven neergeploft om daar te genieten van een overheerlijk diner.

Na onze buikjes rond te hebben gegeten wilde we Las Vegas gaan verkennen en hoe kan je dat nou beter doen dan in een Hummer Limo? Daar gingen we, met 60 man in drie hummer limox92s werden we als ware popsterren over de Las Vegas Boulevard gereden. Na een beetje zeuren mochten we ook het dakraam open maken zodat we zoals in de film uit het dak van onze hummer limo las vegas konden bezichtigen. 

We vroegen de Limo driver of hij ons af wilde zetten bij een club waar ook mensen onder de 21 binnen mochten, hij wist wel iets! Helemaal gelukkig gingen wij op weg naar een club waar we allemaal binnen mochten. Toen we daar aankwamen bleek het een striptent te zijn. Hmz.. naja als dat het enige is waar we binnen mogen so be it. Toen bleek dat het ons 25 dollar zou gaan kosten om binnen te komen begonnen de twijfels al. Dat was eigenlijk niet wat we hadden verwacht, was er geen andere tent waar we binnen kwamen? Na veel, ja .. nee.. toch wel.. misschien maar niet hadden we besloten dat we op zoek gingen naar iets anders. Helaas 1 limo was al vertrokken en we zaten niet meer op de boulevard. 1 limo wilde wel meer mensen in zijn limo stoppen maar de andere vertikte dat met als gevolg dat we te voet onze tocht moesten voortzetten. Wisten wij veel dat we nog zo verschrikkelijk ver moesten lopen om ergens te komen. Tijdens de tocht die vrij lang duurde haakte steeds meer mensen af. De een kwam een taxi tegen waar ze in stapte, de volgende was er heilig van overtuigd dat we de andere kant op moesten en weer een paar andere liepen terug naar de limo om vervolgens toch met 10 man mee te mogen. Wij niet, wij liepen door! Na een ontzettende lange tocht en blaren op onze voeten (vrijwel alle vrouwen liepen op pumps) kwamen we dan toch eindelijk op de boulevard. Deze is echter langer dan je zou verwachten met als gevolg dat we bij het derde hotel dat we tegen kwamen een taxi pakte naar een andere club. De taxi kostte geen drol en uiteindelijk kwamen we met zijn achten bij een club aan waar we wel binnen mochten en het was ook nog eens gratis!

Daar kwamen we de groep tegen die dus alsnog met de hummer terug waren gebracht en niet veel later kwamen daar ook de mensen aan die beweerde dat het de andere kant op korter was. We waren weer met zijn 60jes. Helaas deze club was niet wat we ervan verwacht hadden. Er speelde een bandje en echt ruimte om te dansen was er niet. Er stonden vooral tafeltjes waar mensen aan het eten waren. Tegenover deze club was echter een club die wel de moeite waard scheen te zijn, the pure, hier kwam je alleen echt niet binnen onder de 21. Aangezien het overgrote deel van onze groep wel ouder is dan 21 gingen zij met zn alle naar deze club. Ik geef ze absoluut geen ongelijk ik had hetzelfde gedaan als ik oud genoeg was. Daar stonden we dan, nog ongeveer 10 man die niet naar die club gingen/konden, wat nu? Gokken was ook geen optie want dat mag dus ook niet wanneer je nog geen 21 bent.

Na 10 minuutjes kwamen er een paar jongens terug die ook niet de club in mochten omdat ze op gymschoenen waren. Ja je hoort het goed, nette schoenen waren een vereiste. AJ en ik besloten dat het nog niet laat genoeg was om naar huis te gaan en gingen met deze mannen mee gokken. Of in ieder geval kijken. Nou en kijken kan genoeg in Vegas. Wat daar allemaal rondloopt. En niet alleen de mensen, de hotels zijn ook verschrikkelijk mooi/groot. Ieder hotel heeft zijn eigen concept en er is niets in zox92n hotel dat niet is aangepast aan dit concept. Zo kan je in the Venetian een echte gondel tocht maken en bestaat de buitenkant van New york New york uit typische New Yorkse huisjes. Na een tijdje rond te hebben gekeken in Paris besloten de jongens aan de roulette tafel te gaan zitten. Nog geen 1 minuut hebben we daar staan kijken en toen werd er op legitimatie gevraagd, AJ en ik moesten weg. We besloten om naar huis te lopen zodat we onderweg nog meer hotels konden bekijken. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Toen we op drie kwart waren hebben we onze schoenen uitgetrokken omdat we echt niet meer op onze pumps konden lopen, en toen moesten we nog zooo ver!

Maandag:

Wat doe je als meisje wanneer je niet mag drinken, uitgaan of gokken in Las Vegas? Juist ja, Shop till you drop was het motto van deze dag! Eerst even cultureel the hoover dam bezichtiging, ik moet zeggen vrij indrukwekkend. Uitleggen gaat niet lukken je moet de fotox92s maar kijken.

Daarna gingen we naar en outlet

6 mile

van ons hotel. Guess, Calvin klein, Ralph Lauren en D&G waren onder andere winkels die hier te vinden waren. Vooral de Guess is door mij behoorlijk leeg gehaald. En even Nicole jaloers maken, ik heb een Tommy bikini gekocht!

Nou kan ik in geuren en kleuren gaan vertellen hoe dat shoppen is gegaan maar de vrouwen onder ons weten vast wel hoe dat ging en de mannen interesseert het niets.

x92s Avonds wilde we naar de toren kijken. In Las vegas heb je een hotel met een hele hoge toren waar vanuit je over heel Las vegas kan kijken en ook nog eens boven op die toren in bepaalde attracties kan. Vol goede moed gingen AJ, Jochem en ik op weg naar die toren. Wij zouden wel eens even in die attracties gaan! We wisten niet precies hoe ver het was lopen dus het leek ons verstandig een taxi te pakken. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Bij de vraag: hoeveel kost het om naar de toren te komen zei de taxi chauffeur heel zelfverzekerd: 10 dollar. Waarna hij x91vergatx92 de teller aan te zetten met als gevolg dat wij dus 10 dollar hebben betaald voor zox92n

200 meter

. Maar ach, we waren er!

Wat een domper was het toen ze vertelde dat we minimaal 1 uur in de rij moesten om naar boven te komen. En dan was dus alleen nog maar boven he, niet in een atractie, dat duurde weer nog langer. Ja wat doe je dan, je bent toch in vegas en een uur wachten is toch vrij veel. Dan maar morgen in de toren en nu naar andere hotels in Vegas. Zo zijn we de rest van de avond weer de boulevard opgegaan om in hotels te gaan kijken.

Caesarx92s place werd ons aangeraden. Daar had je een plafon waar het dag en nacht werd. Dus wij hup naar dit hotel. Ook dat stelde geen kont voor. Lampje aan, was het dag. Lampje uit, was het nacht! Nou blij dat gezien te hebben, dat had ik niet willen missen! Oke ik moet toegeven dat het er mooi uit zag van binnen en dat het ook een super plafon was, maar voor het effect hadden we niet hoeven gaan.

De volgende dag was het alweer tijd om uit te checken en naar huis te gaan. Dat weekendje was zo voorbij, maar voor ons niet 21 jarige was het lang genoeg. Las Vegas is als een groot bord lekker eten waar je niet aan mag komen. De clubx92s, casinox92s en drank het is allemaal zo goed en zo over de top maar je mag gewoon he-le-maal niets! Vrij frustrerend! Ik zeg, Ra we vieren jou verjaardag in Holland Casino in Breda wat zeg je daarvan? Ik ben nu genoeg lekker gemaakt, nu wil ik ECHT gaan gokken en zuipen en dansen en uitgaanx85 zucht.

Ik heb me hartstikke vermaakt in Las Vegas en het was zeker de moeite waard maar ik kijk uit naar mijn vakantie naar Portugal met mijn vriendinnetjes uit Nistelrode zodat ik eindelijk even lekker uit mijn dak kan gaan!

Fotox92s: http://www.mijnalbum.nl/Album=LH7BVCBW

Kus Nieltje

Zaterdag alweer. Ben alweer dik een week gescheiden van mijn vriendinnetjes in Nistelrode, mijn vriendjes uit Nistelrode, mijn papa mama broer en zusjes, giel, Peter en de andere groep MEMx92ers waar we vorige week afscheid van hebben genomen, die nu bijna allemaal ergens in Amerika rondzwerven. En toch lijkt het alsof ik net 2 dagen weg ben. Wat vliegt de tijd hier zeg! En als ik dan ga bedenken wat er nog allemaal voor me ligt denk ik alleen maar.. dit is zo voorbij, hier moet ik van genieten!

Vandaag was het onze eerste vrije dag sinds aankomst in Flagstaff. Een paar mensen gingen uitslapen en daarna rond de campus hangen. Maar dat zag ik niet zo zitten, ik wilde actie! Dus we kwamen op het geweldige idee om mountainbikes te huren! Wat een top idee (al zeg ik het zelf) en wat een adembenemende omgeving hier. Ik ben op plaatsen geweest die te mooi waren voor op een ansicht kaart! De bergen, de bossen, de riviertjes.. in een woord geweldig! We zagen er dan misschien niet op ons best uit met die geweldige helmen en rode koppen (zeg maar gerust verschrikkelijk, ik verwijs naar de fotox92s en verder maak ik er geen woord aan vuil) maar dat deerde ons niets, wat een heerlijke manier van ontspanning.  1 minpuntje, we hadden ieder maar 1 flesje water bij. Veel te weinig bleek al snel. Binnen een half uur hadden we deze leeg. En wat doe je dan, fiets je terug om nieuw water te halen of fiets je verder in de hoop dat je ergens een kraan vind zodat je lekker wat chloor water kan tappen? Wij kozen voor het eerste omdat de weg die voor ons lag ons alleen maar verder de bossen in zou leiden. Echt lang heb ik dus niet van de omgeving kunnen genieten (wat ik overigens echt jammer vond want ik wilde echt nog verder) maar het was de ervaring meer dan waard! Nadat we op de campus een beetje hadden gedronken en af waren gekoeld hebben we onze fiets nog wat meer uitgebuit. We zijn richting Flagstaff gefietst. Niet echt een rit waar je x91ux92 tegen zegt maar toch beter dan lopen. Ik was nog niet in dit dorpje geweest en ik moet zeggen, this is the American feeling! Dit dorpje ziet er precies uit zoals ieder plattelands dropje in de films eruit ziet. Gezellige mensen, goede sfeer en om het beeld compleet te maken speelde een country bandje op het plein country muziek. Het is niet mijn muziek maar paste wel helemaal in het plaatje. Er waren zelfs een paar winkeltjes waar je ook daadwerkelijk leuke kleding kan kopen. Ik zelf heb nog even gewacht omdat we in Las Vegas naar een verschrikkelijk grote Outlet gaan waar ik naar lieve lust kan shoppen.

Voor de rest hebben we vandaag een beetje rustig aangedaan en onze koffers gepakt want zoals je uit vorige zin op kon maken, ik vertrek morgen naar Las Vegas! Dit betekend niet alleen ontzettend veel lol en een geweldige ervaring, maar ook dat ik jullie een paar dagen niet van mijn bezigheden op de hoogte kan houden wegens gebrek aan internet. Maar ik beloof jullie ik zal mijn verhalen dinsdag avond en anders woensdag uitgebreid beschrijven zodat jullie toch een beetje kunnen zien wat ik allemaal heb meegemaakt in Vegas. Dus bij deze is het voor 1 keer niet What happens in Vegas stays in Vegas.

Fotox92s: http://www.mijnalbum.nl/Album=QZO4APEL

Kus Nieltje

De dag begon vandaag met een wedstrijdje Nederland x96 Ivoorkust (als ik me niet vergis). Speciaal voor alle Hollanders hadden ze een college zaal omgebouwd tot ware cinema met wel 2 grote schermen voor in de zaal. Daar kregen wij de kans om ons landje aan te moedigen. En dat was nodig! Ik mag dan niet zo veel verstand van voetbal hebben maar zelfs ik vond dat ze slecht gespeeld hadden. Zal er maar niet te ver op in gaan voordat ik commentaar krijg, ze hebben gewonnen en daar gaat het om! Daar zaten we dan, allemaal in het oranje met hoeden, petjes, land hup hup hol sjaals en weet ik het wat nog meer zaten wij klaar voor de wedstrijd. Na allemaal in volle borst het Wilhelmus mee te hebben gezongen begon het dan eindelijk. 1 probleempje echter, het was hier niet 6 uur x92s avonds was, hier was het 9 uur x92s ochtends. Ik moet zeggen dat met een biertje in de kroeg de sfeer anders is dan met een slaapdronken kop in een college zaal. Maar toch,het was gezellig, we hebben de wedstrijd gezien en de leraren die het hebben geregeld hebben er echt hun best voor moeten doen dus mij hoor je niet klagen. Al helemaal niet toen ik hoorde dat de lunch verzet was en we dus niet meer in de kantine konden lunchen. We kregen een lunch pakket!!  Eindelijk iets anders dan die eeuwige sla! Ik kreeg een broodje gerookte kip! Wat een verademing en wat heb ik genoten! Eindelijk! Voor zox92n broodje wil ik Nederland om 5 uur x92s Nachts nog wel aan gaan moedigen! Ruud, Arjen, Robin, Rafael en de rest BEDANKT!

Na een relaxed dagje met allemaal korte lessen en eigenlijk niet echt veel boeiends te doen was de dag om kwart voor 5 afgelopen. Tijd om even naar de dorm te gaan. Daar kwamen we op het grandioze idee om te gaan wassen! Al had ik niet meer dan wat ondergoed en de kleren waar ik zaterdag mee het zwembad in was gemieterd, met zijn achten kregen we wel 2 machines vol. Ja het vol krijgen, dat was niet het probleem, maar na het wassen al je spullen weer zoeken, dat werd moeilijker. De stringetjes en bhx92s vlogen me om de oren, en die is niet van mij en die is niet van mij en die is niet van mij, die is van mij!!!! Niet waar die is van mij! Naja zo stonden we daar een tijdje tot iedereen zijn eigen spullen had, dat er nog spullen overbleven die van niemand waren .. so be it. Ik had mijn spullen en dat was genoeg en zo dacht iedereen met als gevolg dat er nu nog steeds een hoopje niemands spullen in de kamer liggen.

x92s Avonds gingen we barbecuen met heel de groep. Dat was ontzettend gezellig en wederom een keer ander eten dan in die kantine, mijn dag kon niet meer stuk! Lekker een stukje zalm, een biefstukje en stokbrood met kruidenboter met aardbeien en ijs toe. Wat een topdag! Het enige minpuntje hier is dat je er niet eens een glaasje wijn bij mag pakken. Ook niet de mensen die 21 zijn want die mogen niet in dezelfde ruimte drinken waar ook minderjarige zich bevinden. De flesjes water met bubbels, cola met een smaakje en ranja waren de oplossing. Vrijwel iedereen liep met zox92n flesje in zijn hand en de blikjes fris die gehaald waren werden vrijwel niet aangeraakt. Alleen wanner iemand sterk x91waterx92 bij zich had dat vermengd moest worden werd er zox92n blikje gepakt. God wat komen die Nederlands toch lekker los zonder drank! Ja hoor daar hebben wij geen alcohol voor nodig. Na deze bbq zouden we met zijn alle de stad in gaan. Daar kom je er echt niet in als je nog geen 21 bent en al helemaal niet met een flesje x91waterx92. Ik had niet zox92n zin om me te voelen als een 15 jarige die illegaal een avondje de lunenburg in wilde komen dus ik sloeg deze keer over. Maar goed ook bleek toen een uur nadat ze waren vertrokken AJ en Susan de kamer alweer in kwamen stormen. Er was hier 1 kroeg waar je in mocht onder de 20 maar dan moest je wel achter een net gaan staan en moesten de 21 jarige je drankjes gaan halen in een groene beker. Thank god I stayed home!

Fotox92s: http://www.mijnalbum.nl/Album=VMV77GSY

Kus Nieltje

Ps: Mijn abonnement van mijn telefoon is er mee gekapt dus ik kan geen smsjes meer ontvangen of versturenL reacties kunnen dus via mijn weblog of mijn mail.

Wat een dag! Heb zo veel meegemaakt, zo veel gezien en dat terwijl het eigenlijk een dag zou gaan worden zoals iedere andere dag die we hier tot nu toe gehad hadden.

Om 9 uur begon onze eerste les. Dale (leraar) vertelde ons wat dingen over presenteren en hoe de presentator over hoort te komen. Toen kwam John Graham (soort leraar) ons vertellen wat onze taak zou worden in het programma dat we gingen maken en in welk groepje je terecht zou komen. Tot zo ver verliep alles nog naar behoren, niets speciaals. We kregen met de klas de opdracht om een onderwerp te zoeken voor het programma. Ik zal even kort onze opdracht uileggen. We gaan met onze klas een programma maken in magazine style, dat wil zeggen 1 overal topic met daarin 5 reportages die iets te maken hebben met dit onderwerp. Deze korte reportages worden gemaakt in groepjes van 4 en tijdens een x91livex92 uitzending worden deze reportages aan elkaar gepraat door een anchor  waardoor het 1 show word. Duidelijk? Mooi! Dan gaan we verder.

We kregen een lijst met topics die we eventueel konden gebruiken, nou had ik gister al verteld dat er een bosbrand was hier in de buurt. 1 topic was forest, daar stonden leuke onderwerpen bij en omdat dale ons vertelde dat het bosbranden seizoen hier nu aangebroken was leek het ons leuk om dit als onderwerp te gebruiken. Forest werd dus ons hoofd onderwerp en wij kregen met ons groepje Forest Firex92s. Ow ja en had ik al gezegd dat ik de Talent/reporter ben! Nou kwam Dale met de grandioze opmerking dat het toch het beste was om vandaag dan al vast wat shots te gaan maken omdat het nu immers nog bezig was. Normaal gesproken krijg je tot volgende week woensdag tijd voor pre production (teksten schrijven, story board maken al dat soort dingen). Maar omdat wij zox92n up to date onderwerp hadden werden wij dus meteen in het diepen gegooid. Zonder enige oefening met de camera en een lunchpauze om tekst te schrijven werden wij gedropt op onze locatie: Het bos!

Helaas toen we daar aankwamen werden we al ruim voor de brand tegen gehouden door de politie, we mochten er niet door! #%^$^& !(@*$& #*$&%^ waren de woorden die door mijn hoofd spookten. Ja we konden hier wel een paar shots nemen van politie die de autox92s aan het omleiden waren, maar daar hadden we natuurlijk helemaal niets aan! Na een tijdje met zx92n vieren verslagen rond te hebben staan kijken kwam de sheriff naar ons toe lopen. Wie zijn jullie, waar komen jullie vandaan en wat komen jullie doen? Ik antwoordde braaf in de hoop dat ik de volgende zou zijn die een vraag mocht stellen en die kans kreeg ik. Mijn eerste vraag aan die man was: Is there any possibility for us to get closer to the fire? Ik had een x91neex92 verwacht aangezien zelfs de CNN truck niet voorbij deze politie blokkade kwam. Wat hij zei klonk als engelen gezang in mijn oren. That could be arranged just waith here one second. Nog geen 5 minuten later zaten wij met zijn vieren bewapend met camera en geluid in een politie busje van een andere sheriff die zo aardig was om ons rond te leiden op plaats delict! Wat een ervaring! Ik heb met open mond staan kijken naar hoe de brandweermannen de laatste vuurtjes aan het doven waren en naar de zwarte plekken die waren ontstaan tussen de bomen door. Na een paar

100 meter

gingen we van de weg af het bos in. Daar mochten we een paar shots maken. Achter ons waren brandweermannen (dachten wij) bezig met het nablussen en we stonden precies op de grens van wel en niet verbrand bos. Kortom een topshot! Ik, de Talent die ik ben, had zelfs zonder pre-production maar 3 shots nodig om mijn stand up er goed op te hebben staan en ja dat was lastig want zeg maar eens 3 keer snel achter elkaar Flagstaff’s forest fire fighter! Na nog een paar shotx92s genomen te hebben komt er een brandweer man op ons af. We konden hier echt niet langer blijven, ten eerste hadden we geen beveiligde kleding aan en ten tweede waren die brandweermannen die achter ons aan het werk waren geen brandweermannen maar gedetineerden die werden ongezet om de brandweer te helpen! Het maakte ons echter niets uit we hadden genoeg shots, meer informatie dan we nodig hadden (allemaal gevraagd aan de sheriff terwijl hij ons naar het bos bracht). Wij waren meer dan tevreden!

Wat een ervaring. Naast de plaats waar het had gebrand bevond zich een camping. Het eten stond nog voor de campers en tenten op tafel omdat de mensen daar 5 minuten hadden gekregen om te evacueren. Je kan het je niet voorstellen hoe het er daar aan toe heeft moeten gaan. 200 hectaren grond verwoest (wat volgens de sheriff niet echt veel was)op nog geen

6 km

afstand van flagstaff (wat deze brand speciaal en nog angstaanjagender maakte, ook volgens de sheriff). 120 huizen verwoest en 1 hele wijk ontruimd. En wij, gewone Nederlandse studenten van het NHTV kregen de kans om daar een kijkje te nemen. Dit is iets dat ik nooit meer mee zal maken en ook zeker nooit meer zal vergeten.

Foto’s: http://www.mijnalbum.nl/Album=CCKIXMLJ

Kus Nieltje